17 mei 2013 om 19:10 uur door Jan Taco te Gussinklo
Diagnose
Hartfalen
Beter te bepalen
Voor het type hartfalen waarbij de hartspier stug is geworden en zich slecht vult met bloed zijn twee nieuwe markers gevonden. “De ernst van deze stugge vorm van hartfalen is lastig in te schatten met de gebruikelijke markers”, vertelt cardioloog Dirk Lok. “Dat kan nu wel. De nieuwe marker NT-proCNP lijkt voor deze kwaal een goede voorspellende waarde te hebben. Een andere nieuwe marker, Galectin-3, heeft niet alleen bij deze, maar ook bij de meer eenvoudig herkenbare, slappe vorm van hartfalen een extra voorspellende waarde.” Lok is werkzaam als cardioloog in het Deventer Ziekenhuis en voerde zijn onderzoek uit in samenwerking met de afdeling Cardiologie van het UMCG. Hij promoveert op 22 mei 2013 aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Poster (28 mei 2009)
Twee vormen
Hartfalen komt in twee vormen voor. De meest bekende vorm is die waarbij de hartspier slap wordt en slagkracht verliest om het bloed rond te pompen. Bij de andere vorm wordt het hartspierweefsel juist stug, waardoor het hart zich slecht kan vullen met bloed. Ook dan wordt het bloed niet goed rondgepompt door het lichaam. In beide gevallen kan de patiënt klachten ervaren, zoals vermoeidheid, kortademigheid, opgezette enkels en benen, onrustig slapen en nachtelijk plassen. In Nederland hebben in totaal zo’n 150.000 hartfalen en beide typen komen ongeveer even vaak voor. Patiënten waarbij hartfalen gepaard gaat met stug hartspierweefsel zijn vaker vrouw, zijn ouder en hebben vaker een verhoogde bloeddruk, suikerziekte en overgewicht. De prognose is somber.
Patiënten
“De aanwezigheid van de stugge vorm van hartfalen is met de gebruikelijke methoden heel lastig vast te stellen, zeker in de huisartspraktijk” vertelt Lok. “Waarschijnlijk gaat een grote groep mensen met klachten daardoor zonder de diagnose hartfalen door het leven. De huidige technieken geven onvoldoende aan dat er iets mis is met hun hart. Met behulp van de nieuwe markers zou die diagnostiek veel beter kunnen worden.” Lok heeft de waardes van de marker Galectin-3 en NT-proCNP gemeten in grote groepen patiënten met hartfalen. Hij stelde vast dat door beide markers te gebruiken, bij de stugge vorm van hartfalen het risico op complicaties bij patiënten beter is in te schatten, dan met de tot nu toe gebruikelijke marker.
Betere zorg
“Door markers in het bloed te meten die inzicht geven in de diagnose hartfalen en het ziektebeloop, is de patiëntenzorg de laatste jaren aanzienlijk verbeterd”, aldus Lok. De mate van de verhoging van markers is nu richtinggevend voor de behandeling met medicijnen. “Met de introductie van de nieuwe markers zijn we nu toe aan de volgende stap: diagnostiek in een vroeg stadium van de ziekte en een gerichte tijdige behandeling. Dit kan leiden tot afname van ziekenhuisopnamen en wellicht minder sterfte aan hartfalen” stelt Lok.
17 mei 2013 om 17:16 uur door Jan Taco te Gussinklo
ROI
Return On Investment
Omgekeerde relatie met grootte handtekening
Harvard Business Review komt deze maand met een publicatie (auteur Nick Seybert), waarin een relatie wordt gelegd tussen de grootte van een handtekening van een CEO en de bedrijfsresultaten. Die verhouding blijkt vaak omgekeerd evenredig, althans in de Verenigde Staten. Over de relatie tussen de grootte van een handtekening en narcisme is al in 1977 (Zweigenhaft) gepubliceerd. Dat onderzoek constateerde dat CEO’s met grote handtekeningen vaker narcistische trekken hebben. En wat betekent dat heden voor een organisatie?
Interview Nick Seybert
Pitfalls
Een dergelijk onderzoek roept uiteraard vragen op. Daar gaat de auteur Nick Seybert ook wel op in. Beslist zijn er nogal wat sceptische reacties op zijn publicatie. Een narcistische persoonlijkheid kan misschien een mooie start maken, maar voorzichtigheid is geboden is de les. Natuurlijk gaan meteen de gedachten uit naar mogelijke voorbeelden in ons land. Misschien ook wel in de zorgsector? Wie doet er aanvullende research (contracten, jaarverslagen)? Begin maar eens met Google Images en intypen ‘handtekening’ ….
16 mei 2013 om 15:31 uur door Jan Taco te Gussinklo
eHealth
Zorg op afstand
Skillslab, 26 april 2013
“We zitten zelf nog in een fase van exploreren en verder ontwikkelen”, aldus Dr.Hilco Prins, docent verpleegkunde (Domein Zorg en Welzijn) op de Hogeschool Windesheim (locatie Zwolle). Dat mag dan zo zijn, het is toch heel goed dat in de opleiding al praktijkervaring wordt opgedaan met ‘zorg op afstand (eHealth)’. Vandaag betreft het tweedejaars HBOV verpleegkundigen. Verpleegkundigen zullen over enkele jaren van cruciaal belang zijn bij het welslagen van ‘zorg op afstand’.
Down
Tablets
Op deze vrijdag is er een training in het Skillslab ((zowel ‘s ochtends als ’s middags). Op de ene locatie T 2,241 zit een aantal verpleegkundigen in een bestaande practicumruimte. Op de andere locatie E2, 245 is een “huiskamer” ingericht. Ik ontmoet op locatie T2 Annemarie van Hout, docente. Er is een Techniekstudent, die ondersteuning biedt. Er wordt gebruik gemaakt van tablets. Op beide locaties zijn er drie iPads 4 en een iPad mini. De iPad mini is welbewust ingeschakeld om te kijken of een kleiner beeldscherm ook afdoende werkt. In een korte inleiding wordt de bedoeling duidelijk. Iedere leerling fungeert beurtelings (steeds een kwartier) als zorgaanbieder of patiënt. Gepeild wordt of iedereen het studiemateriaal (casus) goed heeft doorgelezen ter voorbereiding? Bij elke casus zitten vijf reflectievragen. Vanmiddag wordt gesproken over sensoren in de zorg. Er wordt voor het beeldcontact gebruik gemaakt van een applicatie die nu al bij 40 zorginstellingen in gebruik is: PAL4. Gepeild wordt of een aantal deelnemers bereid is om later in een focusgroep ‘Zorg op afstand’ plaats te nemen, uitgaande van het lectoraat ICT in de zorg.
112
Door de regen ga ik naar de andere locatie. Tweetallen schuiven achter een scherm. Er hangt een wat giechelige sfeer. Op beide locaties zitten zes vrouwen en een man. Om mij heen hoor ik zeggen “maakt u de vinger eerst schoon” . Of “ik ga nu 112 bellen”. De Hogeschool Windesheim verdient een pluim voor dit initiatief.
15 mei 2013 om 7:10 uur door Jan Taco te Gussinklo
Grachtengordel
Koop met korting
Ontvang tijdschrift eind juni…
… als eerste in de bus en maak kans op een ‘Amsterdamse’ prijs. Vierhonderd jaar Amsterdamse grachtengordel. Drie jaar Stichting ThemaTijdschriften. Publicatiedatum: eind juni. 92 pagina’s vol prachtige grachtenverhalen: Herengracht nr. 507, Casanova was hier; Upstairs, downstairs aan de Keizersgracht. Stadspaleizen dankzij corruptie en slavenhandel; Iedereen een gracht voor de deur…het kan. Geluk: een boogbrug met fietsers. Eten uit de gracht.
Cover
Kwaliteit
Stichting ThemaTijdschriften heeft zich bewezen met een jaargang Nederland 1811-2011, het succesnummer De Huiskat en het verrassende BEGRAVEN is zo gek nog niet. De Stichting heeft u nodig om nog meer mooie, interessante en boeiende tijdschriften te kunnen maken. Daarom start de Stichting een voorverkoopactie. U steunt daarmee dit initiatief, maar krijgt daar iets voor terug. U betaalt € 7,50 en ontvangt eind juni een exemplaar van GrachtenGeheimen in de brievenbus. In de winkel kost het tijdschrift € 7,95. U hoeft slechts twee handelingen te verrichten: U maakt vóór 1 juni, liefst vandaag nog, € 7,50 over naar rekening 5034669 t.n.v. Stichting ThemaTijdschriften te Amsterdam. U stuurt een mail naar info@thematijdschriften en zet in de onderwerpregel‘1 x GrachtenGeheimen’ en vermeldt in de mail uw adres. Dat is alles. U maakt dan ook nog eens kans op een van de meerdere ‘Amsterdamse’ prijzen: Elke vijftigste aanmelder krijgt een prijs, tot de prijzen zijn vergeven uiteraard. Al abonnee? Doe het tijdschrift cadeau aan anderen! Graag voor elk nieuw adres een nieuwe overschrijving.Maak die € 7,50 over, steun ons en geef uzelf GrachtenGeheimen cadeau…..
11 mei 2013 om 21:05 uur door Jan Taco te Gussinklo
Verpleegkunde
en de medische zorg
Wat is de rode draad?
Op de dag van de verpleging (12 mei 2013) wordt een belangrijke publicatie aangekondigd. Een bloemlezing uit de geschiedenis van verpleegkunde en medische zorg onder de titel “helpen en niet schaden“. Een fraai geïllustreerde uitgave van meer dan 200 pagina’s en een hele reeks boeiende verhalen. Een inhoudsopgave wil ik hier vermijden. Met tekstanalyse valt op te maken waar zo al de nadruk op valt. In volgorde komen in de tekst vaak voor (woorden geturfd):
Tekstdata
Interpretatie
U kunt vaststellen dat er een aantal thema’s prominent behandeld worden, zoals de rolverdeling en de benaming van de professional in de zorgsector, oorlogssituaties, ambulancezorg, opleiding en psychiatrie.
Het themacahier bundelt verhalen over invloedrijke personen, gebeurtenissen, thema’s of ontwikkelingen uit de geschiedenis van verpleegkunde dan wel medische zorg in Nederland en België. Zo wordt kennis over verpleegkunde en verpleegkundigen geboekstaafd, bewaard en doorgegeven. Details volgen. De prijs wordt (onder voorbehoud) 26,50 in de boekhandel
9 mei 2013 om 21:46 uur door Jan Taco te Gussinklo
Storytelling
Tweede Wereldoorlog
Terugblik
Ik ben opgegroeid met veel aangrijpende verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Mijn vader was een uitstekend waarnemer en verteller. Dat zal in zijn functie als onderwijzer goed van pas zijn gekomen. Zo kregen wij als kinderen bijna elk jaar te horen hoe hij (21) op die 10e mei 1940 in Zaandam op kamers woont. Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, althans voor Nederland . Dat lees je ook terug in zijn notities. Voor 40 gulden in de maand werkt hij dan als ‘kwekeling met akte’ op een school (Jonge Arnoldusstraat). Hij is ‘in de kost’ bij de dames Bakker in de Anna Paulownastraat tegenover het station in Zaandam. Hij wil die dag naar school gaan. De Pinksterdagen wil hij bij de familie in Utrecht door gaan brengen. Het loopt allemaal anders. “Ik word uit mijn slaap gewekt door een verschrikkelijk lawaai”……
Notities
Beschieting
‘Schiphol was gebombardeerd. Een ontvlucht vliegtuig scheert in mijn idee rakelings over het huis. Dan hoor ik beneden dat mevr. Bakker de radio aanzet. En dan roept ze van beneden hard ‘Het is oorlog mijnheer’. Mijn vader gaat op deze prachtige dag naar de school. Maar de school blijkt om 8 uur ‘s ochtends in beslag genomen door de Luchtbeschermingsdienst. Van lesgeven kan geen sprake zijn. Mijn vader besluit wat spullen op te halen in zijn kosthuis en stapt vervolgens op de fiets vanuit Zaandam richting Utrecht. Een gedenkwaardige fietstocht. “Langs het fort Abcoude fietsend zie ik een paar militairen op het talud staan. Ze kijken naar iets in de verte. En duiken toen snel weg”. Mijn vader fietst door. In de richting van Loenen komen er vliegtuigen vanuit het Westen. Duitsers? Met een andere fietser springt mijn vader in een droge sloot. Hij vervolgt ” Een tijdje later duiken twee vliegtuigen naar beneden. Plotseling blaft achter ons een een mitrailleur die naar ze schiet. Ik geloof niet dat de vliegtuigen daar veel last van hadden. Maar wel draaien ze met een statige bocht om en verdwijnen langzaam uit het gezicht”. Uiteindelijk komt hij heelhuids in Utrecht. Ook daar weer opmerkelijke ervaringen…
Deze week was ik in de gelegenheid het gerenoveerde Stedelijk Museum in Amsterdam te bezoeken. Beslist de moeite waard. Hele drommen scholieren, wapperend met vragenlijsten, versperden soms de weg. Maar ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ en voor musea is dat van levensbelang. Leerlingen kunnen zien dat vernieuwing en innovatie verbonden is met kunst en cultuur. Ook de volwassen bezoeker kan interessante observaties doen. Zo hebben deze twee dames mij verrast met hun opmerking. De vitrine toont apparatuur uit de tachtiger- negentiger jaren van de vorige eeuw. Zo meen ik de IBM typemachine/schrijfmachine te zien die lange tijd in gebruik was in mijn praktijk. Wat zeiden deze dames?
Vitrine Stedelijk Museum Amsterdam
Cool
“Cool, een machine…daar kun je meteen mee printen!”zei de een tegen de ander. Die uitspraak trof mij. Want deze dames beschouwen tekst die uit een machine rolt als een print (van een printer). De integratie van een printer en een toetsenbord, dat is nog eens spectaculair. Vooral de directe overdracht. In de ontwikkeling van de schrijfmachine/typemachine is er zeker ook sprake geweest van een tussenfase, waarin de getypte tekst opgeslagen werd. Met een druk op de knop ratelde het A4-tje met tekst er uit. De tekst kon op een mini-schermpje gecontroleerd worden (als het ware op een typelint). Misschien is er wel weer animo voor een typemachine nieuwe stijl. Of bestaat die nog of alweer?
7 mei 2013 om 10:23 uur door Jan Taco te Gussinklo
Ruslandjaar 2013
Pierewaaien op Nova Zembla
Nederland & De Russen
Op pagina 82 leest u dat Asbest zijn naam te danken heeft aan een tweetal kleine plaatsjes in de Oeral. Voor mij is dat nieuw. Maar dat geldt voor heel veel weetjes in dit alleraardigste boekje. Waarom deze uitgave?
Kozakken
Nederland-Ruslandjaar 2013
In 2003 verscheen Hollandski, een klein woordenboek over Russische invloeden op de Nederlandse taal en andersom, geschreven door Wim Coster en Janine Jager. In het Nederland-Ruslandjaar 2013 presenteren de beide auteurs een uitgebreide, herziene en geactualiseerde versie onder de titel Pierewaaien op Nova Zembla. Nederland & De Russen. Het boek telt 144 pagina’s in acht hoofdstukken, die vertellen over de (taal)geschiedenis van Russen en Nederlanders. Zo komen Nederlandse scheepstermen in de Russische taal voorbij, maar ook Russische woorden als doerak, mammoet en kozak, die in het Nederlands gemeengoed zijn geworden. Samen met nieuwe Russische begrippen als kolchoz, koelak of vreedzame coëxistentie. Plaatsnamen (Nova Zembla), persoonsnamen die tot een begrip werden (korsakovsyndroom), ‘Russisch met een knipoog’ (smeerdermarópski voor abstracte schilderkunst) en recepten (de Nesselrodepudding) passeren eveneens de revue. De historische inleiding en de faits divers maken het boekje tevens tot een kroniek van bijna duizend jaar Nederlands-Russische betrekkingen.
Details
Wim Coster en Janine Jager,
Pierewaaien op Nova Zembla, Nederland & De Russen.
De Boekenwijzer Zwolle
144 pagina’s.
125 x 195 mm.
Tekst en illustraties in zwart-wit, omslag full colour.
Prijs per exemplaar € 14,95. Verzendkosten € 1,95 bij 1 exemplaar.
Leverbaar via de website www.HomeofArtBooks.nl en via de boekhandel.
In het tijdschrift Medisch Contact wordt melding gemaakt van een verwisseling. Die heeft er toe geleid dat een 64 jarige man sinds een kennelijk onnodige ingreep, impotent en incontinent is geworden. De calamiteit is door het betreffende ziekenhuis gemeld aan de Inspectie (IGZ). Ergens in de keten is het mis gegaan. Het vormt aanleiding tot een systematisch onderzoek van dergelijke fouten.Komt dat vaker voor en hoe wordt dat voorkomen? Zelf heb ik in mijn medische loopbaan ook te maken gehad met een verwisseling. Ook de urologie betreffend. Het is wel een verhaal met een iets andere insteek en een verrassende wending.
Urologie (collectie SHVB)
“De volgende patient”
Als (zeer algemeen) internist had ik te maken met een breed scala aan pathologie. Via de huisarts werd een mannelijke patient M verwezen die mijns inziens een niet goed functionerende hartklep had. In die fase (negentiger jaren van de vorige eeuw) hadden we wekelijks een consulent-cardioloog over de vloer. Dat werkte trouwens prima! De cardioloog kon mijn constatering bevestigen en sprak nader polikilinisch onderzoek af op de hoofdvestiging. De brave mijnheer M meldde zich op de bewuste datum in de algemene hal van de polikliniek. Hij ging in de nog lege ruimte zitten. Er ging een deur open en hij werd binnengeroepen. Er vond een cystoscopie (blaasonderzoek) plaats. Na afloop zei de betreffende uroloog dat mijnheer P naar huis naar huis mocht gaan. “Ja, maar ik heet M”. De consternatie was groot. Maar goed, de patient ging naar huis. Kort nadien werd ik gebeld door de gealarmeerde cardioloog. Of ik direct pogingen in het werk wilde stellen om huisarts en patient in te schakelen en antibiotica voor te schrijven. Vanwege de verdenking op een hartklepgebrek (later ook bevestigd met Echografie) had sowieso een antibiotica bescherming (profylaxe) moeten worden ingesteld rond ingrepen. Dat is allemaal geregeld. Aan mij de taak om de patient op te roepen voor een evaluatie. “Nou, dokter, ik ben heel tevreden en plas beter dan ooit te voren”. Kortom, dit is met een sisser afgelopen. Natuurlijk is hier melding van gemaakt.
4 mei 2013 om 18:49 uur door Jan Taco te Gussinklo
Nuon
Solar
Medische Innovatie Diabetes
Mijn voorstel voor een glucosemeter (ten behoeve van zelfcontrole diabetes) op solar energie heb ik als ‘idee’ in 2001 ingestuurd. Nuon wilde destijds duurzame energie populariseren en onder brede aandacht brengen. Ondermeer dus via een prijsvraag. Met als prijs het bijwonen van de start en finish van de World Solar Challenge in Australie. De vaderlandse Nuna, de auto op zonnecellen, zou daaraan mee doen. Inzenders van een solar ‘idee’ zouden na papieren selectie, een video–screentest (Engels) en een presentatie (Nederlands) voor een jury moeten doorlopen. Een gebeuren in feestelijke stijl in Amsterdam. Dat stond gepland op 15 september 2001. en toen was daar 9/11….
Brieffragment
Op losse schroeven
De ontreddering was algemeen. De bijeenkomst werd sterk versoberd.Ik was een van de prijswinnaars met mijn idee. De reis was prachtig. Bij terugkomst ben ik enthousiast bezig gegaan om mijn idee te realiseren. Ik kreeg bijval vanuit ECN (Petten). Na een aanvankelijk positief onthaal bij Abbott raakte een plan van aanpak steeds verder uit zicht. Hoe ging het met Nuon? In het Jaarverslag 2002 wordt vermeld dat het vermogen aan zonnecentrales is verdubbeld (overigens ook windparken binnen en buiten ons land).
