Miljard Euro
Voor een ieder die bekend is met het bestuurlijk kader van de zorgsector zal de kop in de Volkskrant van 20 oktober 2010 geen verrassing zijn. Geschat wordt dat het lobby circuit mogelijk tot 400 clubs omvat, zesduizend mensen werk geeft en voor 1 miljard verspijkert. Hieronder een samenvatting vanaf de website van de Volkskrant.In een organogram staan organisaties als NVZ, GGZ, ZN,NPCF centraal, hetgeen wijst op grote invloed. Uiteraard is interessant om te weten wat precies is gevraagd in de enquête.
Aanvulling 21 oktober 2010 (Bron MC) : Zorgverzekeraars Nederland meldt dat Lamping het onderzoek op persoonlijke titel heeft uitgevoerd. Hij heeft aangegeven dat hij geen antwoord geeft op inhoudelijke vragen tot publicatie van zijn onderzoek in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift later dit jaar.
Mijn stelling is dat het lobby circuit in belangrijke mate te danken (of te wijten) is aan de introductie van de marktwerking en DBC.
Vaderlandse hobby voedt Lobby.
Immers de talloze onvolkomenheden op dit terrein hebben lobbyen van levensbelang gemaakt. U hoeft maar te denken aan de actuele conflicten over het al dan niet contracteren in van borstkanker zorg door zorgverzekeraar CZ. De rol van de NVZ (Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen) is daarin zeer prominent. Het lobby circuit zal aan belang inboeten als Marktwerking en (de vaderlandse hobby) DBC worden opgeschud.

Bron Volkskrant (VK.nl) :
AMSTERDAM – Ziekenhuizen, artsen, verpleegkundigen, apothekers en patiënten geven met z’n allen jaarlijks ruim een miljard euro uit aan het lobbyen voor hun belangen bij de minister van Volksgezondheid. In totaal telt de zorg meer dan driehonderd lobbyclubs, waar ruim zesduizend mensen werken. Hun werk wordt betaald uit belastinggeld en zorgpremies.
Dit blijkt uit een inventarisatie die Tony Lamping deed voor de Universiteit Tilburg. Lamping is directeur bij Zorgverzekeraars Nederland (ZN), de lobbyclub van zorgverzekeraars. Zijn onderzoek is niet compleet: ‘Als ik was doorgegaan, had ik tot ruim vierhonderd lobbyclubs kunnen komen. Nergens ter wereld zijn zoveel belangenverenigingen.’
Vrijwel elk specialisme in de zorg komt op voor z’n eigen belangen. Zonder er een oordeel over uit te spreken, stelt Lamping vast dat de lobbyclubs naar schatting een miljard euro publiek geld spenderen aan activiteiten die niet direct ten goede komen aan de patiënt. Zo financieren de ziekenhuizen met een deel van hun budget de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen. ‘De lobbyclubs opereren tussen de overheid en de zorgpraktijk. Ze ‘doen’ iets in de zorg, maar krijgen nooit een patiënt over de vloer.’ Al deze clubs willen iets van het ministerie van Volksgezondheid. Het departement bepaalt hoe het geld, ruim 60 miljard euro per jaar, in de zorg wordt verdeeld.
Enquête
Lamping begon aan zijn onderzoek om erachter te komen hoe de macht in de zorg is verdeeld. Daartoe hield hij een enquête onder ruim 220 lobbyclubs. Ruim 70 procent deed mee. Lamping richtte zich niet alleen op beroepsverenigingen, zoals de Orde van Medisch Specialisten, en belangenclubs, zoals de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF), maar ook op semi-overheidsinstellingen zoals de Nederlandse Zorgautoriteit (Nen de Inspectie voor de Gezondheidszorg.
Lampings criterium: een lobbyclub telt pas mee als minimaal drie organisaties vertrouwelijke informatie met deze club delen. Dit leidt tot verrassende uitkomsten ‘Er zijn zo’n veertig organisaties die er echt toe doen omdat ze steeds terugkomen’, zegt Lamping. Dit maakt hij inzichtelijk met figuren. Hoe centraler de plek van de club, hoe machtiger.
De lobbykampioen: ‘De Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ), scoort enorm hoog. Als het gaat om het delen van informatie over geld, opleidingen en kwaliteit, staat deze vereniging in het centrum.’