Tarieven
+10%
NMA trekt aan de bel
Het meest verrassende is toch wel de veronderstelling van de beleidsmakers destijds dat na het vrijgeven van de tarieven, de prijzen van de mondheelkunde (tandheelkunde) wel zouden dalen. Ik ben geen econoom, maar waar die veronderstelling op gebaseerd werd was mij een raadsel. Of wisten ambtenaren en NMA dat eigenlijk ook wel en zochten alleen een ‘stok om de hond te slaan?’ Want als ik nog eens teruglees hoe de voorspellingen waren van het Capaciteitsorgaan , dan gaven die geen aanleiding tot optimisme. Lees hier. Deze hele exercitie lijkt wel heel erg op verspilde energie!
Monitor
Sinds de jaarwisseling 2011-2012 (moment van transitie) is het aantal nieuwsberichten over ‘mondzorg’ op Internet sterk toegenomen, waarbij het sentiment in de gaten moet worden gehouden.
Tariefopbouw
Op de radio verklaarde vanmiddag een tandarts dat weliswaar de systematiek is vereenvoudigd (‘een vulling is nu een vulling, hoe die er ook uitziet of wat voor materiaal wordt gebruikt’), maar dat het allemaal niet duurder is. Maar goedkoper dus ook niet? Zorgelijker is misschien het feit dat nu niet meer na te gaan is welke ‘produkt’ wordt geleverd en we terecht zijn gekomen in een systematiek als destijds bij de ziekenhuis DBC’s. Met daarbij de handicap dat veel tandartsen kennelijk geen contract wensen met de zorgverzekeraar. Daarmee is de kwaliteit nu slechts nog een kwestie van de Inspectie (IGZ)? Of zie ik dat verkeerd.
Related posts:
In ieder geval al een reactie (‘ik ben het helemaal met je eens’) via Twitter
Ik heb me bij invoering van de vrije prijsvorming al verbaasd vanwege het tekort aan mondzorgaanbieders en geergerd over de herdefinitie van de te leveren zorgproducten. De markcondities lijken me niet “ideaal” voor een dergelijk scenario en de client wordt gesaboteerd wanneer deze prijzen wil vergelijken. Als klap op de vuurpijl stellen tandartsen nu, dat het ook niet de bedoeling is, dat geshopt wordt voor b.v. het maken van een kroon, omdat daarmee de continuiteit van zorg in het geding komt.
Voortzetten van het experiment heeft dus alleen maar zin als de capaciteit aan aanbodzijde fors uitgebreid wordt en er een uniforme definiering van de zorgproducten opgelegd wordt.
Zorgaanbieder is zelf de eerste verantwoordelijke voor kwaliteit van zorg. IGZ is toezichthouder maar gaat niet over tarieven.
Zowel programma Zichtbare Zorg als Achmea slaan aan het enqueteren over mondzorg. Is er wel afstemming?