De insiders weten het al een tijd. Nu heeft het ook de publiciteit (Volkskrant bijvoorbeeld) gehaald. De groei van het aantal dialysecentra is indrukwekkend de afgelopen jaren. Laten we wel vaststellen dat een autonome gestage groei van het aantal patienten is voorzien. De (dubbele) vergrijzing in combinatie met een verruiming van de indicatiestelling staat daarvoor borg.
Jaarverslag 2009 HMI
De spreiding van Dialysecentra:
De kaart van Nederland toonde enkele jaren geleden veel “witte plekken” waarbij de patient uren per week onderweg was van en naar het centrum. Dat is aanmerkelijk verbeterd.
Vastgesteld kan worden dat het aantal niertransplantaties achterblijft bij de prognoses. Het netto resultaat van dit alles is meer chronische dialyse ondanks verhoogde efficiency.
Nascholing
Het financiele belang van de niervervangende behandeling is enorm en het heeft mij steeds verbaasd dat de aandacht vanuit zorgverzekeraars beperkt is gebleven (althans naar mijn observatie).
Niet valt uit te sluiten dat de onderlinge getalsverhouding hemodialyse-thuisdialyse-peritoneaal dialyse en zelfs transplantie is beinvloed door genoemde dynamiek. Dat lijkt haast onvermijdelijk.
Op een zeker moment dient een nieuwe balans te zijn ingetreden waarin de wens van de patient en het professionele oordeel van de nefroloog leidend zijn. Een vorm van zelfmanagement waarmee al een aanvang wordt gemaakt nog voor er sprake is van dialyse (het zogenaamde pre-dialyse traject)>